وقتی مي گويم دوستت دارم شايد تصور كنی تنها چند واژه ی ساده را در كنار

 هم گذاشته ام و جمله ای را بيان كرده ام اما...

اين تنها يك جمله نيست!

دنياي لبريز از رويا های سبز و سرخ!

همين جمله كوتاه ...!

 آري همين چند واژه کوتاه خود كتابيست سر شار از معنا!

دوستت دارم

يعني بی حضور تو زندگی برايم بی معناست

 بي تو دنياي من به سردی می گرايد و چشمانم بی فروغ ميگردد!

يعنی قلب من منزلگاه توست و وجودم سرزمينی كه تخت پادشاهیش را تنها لايق تو می داند

يعنی می خواهم در سايه سار نگاه پر مهرت لحظه بيا سايم

 و در پهنه ی پر احساس كلامت نفسی تازه كنم .

 می خواهم در وسعت بی انتهايی قلب تو سكنی گزينم

و تا ابد تفرجگاهم آبی بی كران آسمان و سرخی شور انگيزه خورشيد قلب تو باشد.

می خواهم تنها با تو زندگی كنم و در كنار تو تكيه گاهم تو باشی!

 كبوتر سپيد وجود من بی حضور تو جان خواهد باخت پس با من بمان تا زنده بمانم!

در انتظار وصالی خوش!

زيرا كه زنده بودن بی حضور محبوب تنها مرگيست در بستر تنهايی و فرا ق!

همچو كوه بودم استوار قد بر افراشته بودم به بهانه سر سختی!

دم از قدرت می زدم در مقابل عاطفه چون سنگ مقاوم وبی نفوذ!

 هرآنچه پيش آمد به طعنه ی انكار پس زدم.

 وتو آمدی و چون قطرات نرم و زلال آب در من نفوذ كردی!

و آن كوه استوار در مقابل تو به زانو درآمد!

 نرم شد و غوغای درونش در آرامش نگاه پر مهر تو آرام گرفت

و ديد كه بی حضور تو بی بهاست و سلام تو توان اوست!

 پس وقتی می گويم دوستت دارم

تنها يك جمله نگفته ام!

 دنيایی را به تصوير كشيده ام!

 سر زمينی را از عمق وجود خويش...!

 سر زمين دل و اين كلام قلبيست كه با هر تپش خود ميگويد:

"" عاشقانه دوستت دارم فرشته ی من ""

تقدم به كسی كه واقعا دوستش دارم (امیدمن برای زندگی یعنی بابا)